Od Wizji świata do Kreacji: Procesy Światotwórcze w Grach

W produkcjach nastawionych na narracje istotnym elementem składowym sukcesu jest zapewnieniu potencjalnemu odbiorcy eskapizmu i poczucia immersji. Dzięki sprawnemu tworzeniu wirtualnych światów gracz zanurzy się w naszej grze na wiele godzin swojego życia, eksplorując i dowiadując się jak najwięcej rzeczy o świecie, który stworzyliśmy. Naszym głównym założeniem będzie wprowadzenie go w jak największą immersję tak, aby nie odrywać go niespójnym UI czy też nienaturalnie poprowadzoną fabułą. Każdy z nas wie, że gry składają się z wielu płaszczyzn i mają swoją głębię tworzenia. Dlatego tak istotnym jest komunikacja i wiedza, w jakich etapach produkcji należy współpracować z danymi działami, by uzyskać najlepszy efekt.

Więc czym właściwie jest to światotwórstwo?

Światotwórstwo to tworzenie angażującego świata wirtualnego, który następnie uzupełniamy o postacie, historię, dialogi, religie, społeczeństwa żyjące w naszym świecie i ich kulturę Sam efekt procesu jest narzędziem dla twórców, pozwalającym na stworzenie gry przygotowanej dla gracza w taki sposób by nie oderwał go dysonans pomiędzy światem przedstawionym, jaki stworzyliśmy, narracją, która jest jednym z aspektów opowiadania historii i ostatnim aspektem, czyli gameplayem. Jeśli wszystkie te trzy czynniki ze sobą współgrają mamy wtedy spójny świat, w który łatwo jest się zagłębić naszemu odbiorcy. Czym skutkuje brak balansu między tymi czynnikami? Otóż oderwaniem gracza od świata przedstawionego i jego mechanik może skutkować dysonansem ludo-narracyjnym, który zaburza immersję gracza.

Etapy procesu światotwórczego

Proces światotwórstwa składa się z kilku kluczowych etapów, które razem tworzą spójny i ekscytujący świat gry. W pierwszej kolejności musimy stworzyć sam świat, brzmi bardzo prosto, zaczynamy od pomysłu, który pogłębiamy, tak by samemu rozumieć podstawy świata, jego zasady, a także wytworzyć odpowiednie umiejscowienie w nim akcji naszej gry. Jest to najprostszy, a zarazem najtrudniejszy etap, gdyż ilość aspektów, które trzeba przemyśleć i stworzyć by współgrało to w kolejnych etapach produkcyjnych potrafi przytłoczyć. Łatwo coś pominąć jak na przykład klasyczny problem światotwórczy, jakim jest pytanie: Jak działa magia w naszym świecie? Niby proste pytanie a przełożenie tego na gameplay w kolejnych procesach twórczych wraz z designerami, a następnie programistami może być wymagające w zależności jak przemyślimy to na etapie konceptu. Należy nastawić się na to, że nie damy rady wszystkiego przewidzieć i, że będzie trzeba zrobić pewne uproszczenia by gra mogła powstać, jednak nie oznacza to, że nie warto pochylać się nad detalami i zarysować koncepcje specyficznej religii, miejsca, tradycji czy jakiegokolwiek innego smaczku, który ubogaci nasz świat. Warto pamiętać, że wszystko, co stworzymy na wczesnej fazie światotwórstwa to baza i narzędzia ułatwiająca pracę twórczą na kolejnych etapach produkcji. Jednym z istotniejszych jest stworzenie bazy pod wygląd świata przedstawionego, który będzie niepisaną pomocą dla level designerów i artystów, a także działu narracji. Wszelkie referencje czy opisy lokacji, a także kultur, jakie przebywają w rejonach naszego świata są podstawowym aspektem pod tworzenie spójnych ze światem leveli.

Design mechanik to działka game designu, a potem programistów, którzy ochoczo je zakodzą, jednak jeśli chcemy tworzyć spójne wirtualne światy musimy także zaingerować w ten proces. Na czym będzie polegać tutaj nasza robota? Przede wszystkim dopilnować by mechaniki przenikały się już ze stworzonym przez nas światem. Brzmi oklepanie? Więc rozwinę to przykładem z gry Dishonored. W samej grze mamy otoczkę boga, którego nazywa się The Outsider, ma on moc obdarowywania ludzi, których wybierze magicznymi zdolnościami. Osoby, którym przekaże swój dar, mogą teleportować się, zatrzymywać czas czy też przyzywać plagę szczurów do pomocy w walce. Wyobraźmy sobie, że mamy stworzyć system umiejętności, w który w zbalansowany sposób pozwoli nam levelować postać, najbardziej klasycznym zwyczajem jest drzewko umiejętności i system expów zdobywanych przy pokonywaniu przeciwników i wykonywaniu zadań. Twórcy jednak stwierdzili, że chcieliby osadzić to bardziej w świecie gry, co więc zrobili? Połączyli oni stworzony wcześniej lore, jakim jest to, że w świcie gry istnieją runy z kości wielorybów, które wykonane są przez czcicieli Outsidera, same runy pozwalają nam ulepszać zdolności naszej postaci. By rozwijać postać musimy zbierać przedmioty osadzone w świecie gry, do tego eksplorując mapę i poznając jej ciekawe zakamarki. Dodatkowo pozwala to pod względem systemu na stosunkowo łatwą kontrolę poziomu potęgi gracza za pomocą umiejętnie rozmieszczanych run. Całość jest bardzo grywalna i idealnie integruje się z światem, który został stworzony. Lekcją z tego nazwałbym to, by osadzać systemy i mechaniki w świecie gry tak by były one jego integralną części i w żadnym momencie nie powodowały wyrwania z immersji.

Projektowanie poziomów tutaj nasze tworzenie wirtualnych światów ma szczególnie ważną rolę, żebyśmy świadomie i konsekwentnie prowadzili opowieść z pomocą obrazu. Jednym dość oczywistym aspektem jest zaprojektowanie wciągających poziomów, które są ciekawe wizualnie, ale także mechanicznie i terenowo. Kolejnym równie ważnym jest wprowadzenie głębi i poczucia żyjącego miejsca z historią. Co mam na myśli? Otóż ubogacając poziomy, które stworzyliśmy nie tylko o oklepane i klasyczne kartki z tekstem, ale także o powieść z użyciem narracji środowiskowej, z użyciem odpowiedniego rozłożenia propów, decali i kawałka tekstu możemy opowiedzieć historię różnych miejsc bez potrzeby używania długich dialogów czy czytania w dzienniku opisu lokacji. Im sprawniej przygotujemy historię lokacji, postaci, które zamieszkiwały dany obszar czy ich kultur, tym łatwiejsze będzie tworzenie historii z udziałem otoczenia i zwiększymy zasób narzędzi narracyjnych.

Podsumowanie

Światotwórstwo jest procesem tworzenia angażującego, spójnego i ekscytującego wirtualnego świata, który ma zapewnić potencjalnemu odbiorcy immersję, a także zwiększyć jego zaangażowanie. W procesie warto zwrócić uwagę na rozpoczynamy od pomysłu, który rozwijamy, aby zrozumieć zasady i umiejscowienie akcji gry w naszym stworzonym świecie. Zadbanie o to, żeby mechaniki gry przenikały się ze stworzonym przez nas światem, istotnym jest, żeby współgrały i nie zaburzały immersji gracza. Kolejnym ważnym aspektem jest projektowanie poziomów, które powinno zakładać nie tylko bycie interesującymi wizualnie levelami, ale także opowiadać historie za pomocą narracji środowiskowej i innych elementów. Istotnym elementem składowym jest też stopniowe rozbudowywania świata gry o historie postaci, kultur i lokacji, zyskujemy zasób narzędzi narracyjnych, które zwiększą atrakcyjność i angażują gracza. Współgranie tych elementów zapewnia spójność, realizm i głębię wirtualnego świata, co pomaga w osiągnięciu sukcesu produkcji nastawionej na narrację i zdobycie graczy, którzy zanurzą się w tym wykreowanym świecie na długie godziny. Pamiętajmy, że świadome i konsekwentne prowadzenie opowieści za pomocą obrazu, mechanik i narracji środowiskowej pomaga w jeszcze lepszym oddaniu klimatu i zaangażowaniu odbiorcy.

Udostępnij:

O autorze:

Odpowiedz